Şiir Köşesi
SON
Unutmaliydi.
O sersefil geçmişlerin izlerini, üzerinden yok olurken
Çok geç kalmadan, zifiri sessizlik şehre gelmeden
Benliğin üzerine budalar gülmeden
Ateş ve duman, şehirde buluşmaya başlamadan
Unutmaliydi.
Ağlamaliydi.
Yüreği ziftlenmiş, tabani gölge vermiyor
Aklim ermiyor bu işlere, engelli dövüş gibi
Her defasinda yeniden kahroluşlara -son-
Son deyip kukumlara gidemedi şehirden
Perdeler çökmüştü gözlerine, kaçamadiğina
Ağlamaliydi.
Vurmaliydi.
Ahkam kesen kelaynaklari beyinlerinden
Üç beş şerefsizin -aşağida- yediği haltlari
Yaşatmasi gerekti canini, vatanini, sevdiğini
Yaşatmasi gerekti...
Dünya için yaşiyorsa eğer kendini
Vurmaliydi.
ben
16.11.2005 10:13
0.506