Şiir Köşesi
DiLiN YALAN SÖYLÜYOR
Tohumdun yüreğimde fidan oldun büyüdün,
Ağaç idin bağimda, çinar oldun yürüdün.
Nasil söküldün öyle,çatir çatir içimden,
Köklerin yüreğimde kan revan oldu birden.
Çali çirpi biraktin giderken yüreğimde,
Hepsi bir kiymik gibi beynimin her yerinde.
Dilin ne derse desin,gözün öyle demiyor,
Seni sevmedim derken,dilin yalan söylüyor.
Burasi Ulus parki,karşimiz Anadolu,
Gönlümün öbür yani ondan böyle sir dolu.
Yalnizim bu şehirde,hem de yapayanlizim,
Boğuluyorum gitme,şair olur bir yanim.
Yok böyle demiştim ben, yanliş anladim hemen,
Bunun hepsi hikaye,baştan komiğiz zaten.
Kendimizi kandirdik, kargalar güler buna,
Birde ciddiye aldik,karganin papuç damda.
Bu koca alemde biz,varla yok arasiyiz,
Olmasak da olurdu,varsak yaşamaliyiz.
Olmayacak duaya amin demeyelim biz,
Herkes kendi yoluna biz hep böyle gideriz...
Bedirhan Gökçe
17.09.2004 12:57 bedirhan gökçe
0.588