Şiir Köşesi
Kendisi çatlamadan
Topragi çatlatamaz tohum
Asmisim sinirini mutsuzlugun
Ayrimsayamiyorum bile öyle mutsuzum
Acisini artik duyamiyorum
Ki kendim öyle bir aci olmusum
Nasil görmezse göz kendini
Kendimi ariyor bulamiyorum.
Yigit olsan da büker bilegi,
Cesur olsan da sizlatir yüregi.
Içindedir sevgi, insanin tek dilegi
Atesten gömlek misali
SEVGI... SEVGI... SEVGI…
23.01.2003 01:30 MERAL
0.767